Eίμαι καλά

Ο Θ.{βλέπε θεός είναι ιδιαίτατος ανθρωπος.Παράδοξος.Τόσο παράδοξος που σαστίζεις.

Ο θ. δεν  θα σε κρίνει ποτέ.Οτι κι αν κάνεις,οποιο αποτελέσμα κι αν σε βρει,η μόνιμη επωδός του ειναι ιδια "Παντα το περίμενα αυτό απο σένα".Ετσι σου λέει και καθαρίζει.Αυτό δεν σημαίνει οτι ειναι ολιγόλογος.Αντιθέτως.Λυρικός πότης{οπως λέμε λυρικός ποιητής} δίνεται στην βότκα με χάρη,και με εναν ανεπαίσθητο λυγμό απο τα βάθη του ουρανίσκου του,σου μιλάει για τα πάντα.Παντογνώστης η πουτανίτσα.Να,προχθές μου μιλούσε για γάτες "Εχω δει πολλές φορές μου είπε γάτα  χωρίς χαμόγελο,αλλά ποτέ χαμογέλο  χωρίς γάτα"Με πιάσαν τα γέλια."Δικό σου ρε μάγκα είναι αυτό?Γούστο εχει."Και βέβαια εχει γούστο,μου απάντησε με σιγουριά.Η γάτα μου εννοείται..Πάντα φροντίζω το νόημα,οι λεξεις ας φροντίσουν μόνες τους τον ευατό τους..και μ`αφήνει αναυδο με την παραδοξολογία του...                                                                                              Αλλά ο ατιμος ποτέ δεν σ αφηνει να προχωρήσεις περισσότερο  απο  οσο σου επιτρέπει.Πάντα θα σε αφήνει στην "απέξω". οταν τον ρωτάς αν εχει ας πούμε "σχέση" σε κοιτάζει καλά καλά  και σού  απαντάει σαν κεραυνός"Παντα χάνω λιγότερα απο οσα κερδίζω..." και σ`αφήνει ταπί και ψύχραιμο.Τουλάχιστον μιλάει για τους γονείς του.."Κάπου θα ζουν κι αυτοί..σε κάποια γη παχιά γεμάτη σαλιγκάρια..."Είναι και ποιητής  ο ατιμος,το ξέρω.Αλλά το καλύτερο μου το πε χθές καθώς επινε το ευλογημένο του οισκάκι του,και γω το ευλογημένο μου ανα ψυκτικο.."Πιές λίγο απο την τεκίλα σου..θα κρυώσει...Τον κοιταξα εντρομος.Λίγο ελειψε να πάθω ριξη βολβού. "Βρε γλυκέ μου  του είπα τρυφερά εγώ δεν  βλέπω καμιά τεκίλα..οπότε πως να πιώ λίγο? Με κοίταξε τότε βλοσυρά και με κατακερμάτησε.."Εννοείς οτι δεν μπορείς να πιείς λιγότερο.Γιατί ειναι πολύ εύκολο να πιεις περισσότερο απο το τίποτα...Απο κείνη την στιγμή σκέφτομαι σοβαρά να γίνω αλκοολικός.Το σκέφτομαι πολύ σοβαρά.           

                                

Μαθήματα σχέσεων

Τόν περίμενα από καιρό..Ημουν σίγουρος οτι θά μού στείλει γράμμα..Χθες τό βράδυ εφτασε ,μέ αφορμή πάντα τό ερωτικό παράδοξο...

Το ξέρω οτι περίμενες οτι θά σού γράψωΠαροτι η δική σού η καρδιά ποτέ δέν μένει ποτέ αεργη.Παντα βρίσκει τρόπους νά γεμίσει τό άγονο κενό τής,είτε με σχέσεις,είτε μέ μυθιστορήματα,καί ξέρεις πολύ καλά οτι τά μυθιστορήματα εξηγούν την ζωή,όχι τήν δική σού φυσικά,αλλά τίς ζωές τών αλλων.Οι δικές μας παραμένουν ενα μυστήριο.Εμείς πάντα αναρωτιόμαστε,γιά τό πού πάμε,τί κάνουμε,καί κάνουμε πολλά.Ιδίως σχέσεις.Ειδικά εσύ,πού είσαι πάντα αυτό πού επιθυμούσες.Αλλά μην νομίζεις ,καί γώ,δέν έχω αποτύχει σ`αυτό.Ελευθέροι καί ωραίοι,εσύ όχι καί τόσο ελεύθερος,αλλά τουλάχιστον δέν ζείς τήν  κόλαση  της συμβίωσης.Αυτό πού γράφω στό τελευταίο μού βιβλίο.Ελευθερία φίλε μού.Εγώ αυτό διάλεξα στή ζωή μού.Εκεί κατέληξα.Ο ερωτας καί ή ελευθερία δέν διατίθεται σέ ποσότητες,καί κυριως δέν χαρίζονται,κατακτωνται,αλλά εγώ βαρέθηκα νά κατακτώ.Κάνω μιά σχέση,καί πάλι στά ιδια σκατά πέφτω.Θυμάσαι τί έγραφα στά μαύρα φεγγάρια?Ο έρωτας είναι ένα πρόσωπο πού υποφέρει καί ενα άλλο πού ενοχλείται.Ο ερωτας θέλει μυστήριο ,ξελόγιασμα,γοητεία,απουσία,κυρίως απουσία.Η  απουσία είναι τό πιό ερωτογόνο συναίσθημα.Οί πιστοί παραλληρούν μπροστά στήν απουσία τού θεού.Φαντάζεσαι ενα θεό  πού φανερώνεται?Γί αυτό καί μείς φροντίζουμε νά μήν παίρνουν ανθρώπινες διαστάσεις οί ερωτικοί μάς θεοι.Εύκολα βέβαια τό λές, στήν πράξη είναι πού χαλάνε όλα.Βλέπεις εγώ είμαι καλλιτέχνης,και σάν καλλιτέχνης είμαι ευεπίφορος στήν κολακεία,καί ξέρεις πολύ καλά οτι ή κολακεία είναι τό χειρότερο ναρκωτικό.Πλάσματα πού σού φαντάζουν από μακρυά άδεια κί ασχημα,όταν σέ πλησιάζουν καί εκδηλώνουν τό ερωτικό τούς ενδιαφέρον γιά τό πρόσωπο σού,δέν είναι καταπληκτικό τό πόσο αλλάζει η εντύπωση πού είχες γιά αυτά?Αλλά ετσι είναι ό πόθος..γιά νά γεννηθεί,χρειάζεται μιά κάποια ατέλεια,είναι ευαίσθητος στά μικρά ελαττώματα πού τά τιμά καί τά ξεπερνά μέ τήν ορμητικοτήτα τού,ενώ τά πολύ ομορφα πρόσωπα,κλεισμένα μέσα στήν μεταλλικότητα τούς,εχουν κάτι τό παγερό.Δέν λέω,έχω υπάρξει καί σαβουρόγαμης,καί έχω ερωτευτεί τών ερωτα τών άλλων γιά μένα,γιατί ουσιαστικά την σημασία πού σού δίνουν οί αλλοι ερωτεύεσαι.Γιά αυτό δέν κάνω σχέσεις,μόνο σχεσούλες,αν καί γάλλος ,καί ξέρεις πώς είμαστε εμείς οί γάλλοι μέ τόν έρωτα..ενδοτικοί καί ανυποχώρητοι,πολλές φορές από τόν πανικό τής μοναξιάς..Διάβασε τό βιβλίο μού φίλε μου,καί γράψε μού σύντομα.Τό ξέρεις ότι υπολογίζω βαθιά τήν γνώμη σού,σάν γνήσιος ερωτομανής πού υπήρξες.Αλλα μήν  ξεχνάς,ότι τό παρελθόν δέν γίνεται ποτέ τετελεσμένο ακόμη κί οταν ξεγραφτεί..                                   Με αγαπη.Ο αγαπημένος σού συγγραφέας.Πασκάλ Μπρυκνέρ