Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Trust In Me

Η κυρία δίπλα μου δείχνει χαριτωμένη. έχει όλη την καλή  διάθεση να μου μεταδώσει
την μελαγχολία της. Ενδεχομένως και το πανικό της .Κοιτάζει το κινητό της  όπως
θα κοίταζε τον αγαπημένο της. Εμένα πάλι δεν με κοιτάζει .Μικρό το κακό .Έχω
γείρει στο κάθισμα μου σαν κοιμισμένος Βούδας  και προσπαθώ να συγκεντρωθώ
σε έναν ύπνο που δεν έρχεται. Μην σώσεις  και μου κάτσεις ύπνε αλειτούργητε.

Εδώ που τα λέμε  δεν τον χρειάζομαι και τόσο πολύ .Εκείνο που χρειάζομαι
είναι κάτι  που θα με βγάλει από αυτήν  την δεινή θέση του θεατή-επιβάτη.
Τι ρόλος κι αυτός. Για αυτό σιχαίνομαι τα ταξίδια.Με τα λεωφορεία.Ενώ
με τα αεροπλάνα  κάνεις το διδακτορικό σου στους Υψηλούς Φόβους.

Ξέρεις ότι δεν θα γλυτώσεις .Ξέρεις ότι  τα όνειρα σου ,τα όποια όνειρα
θα γίνουν πίσσα και πούπουλα  ,κι άντε μετά να βρεις το μαύρο κουτί
να αναγνωρίσουν τα λάθη σου. Ποια λάθη? Ποιος έκλαψε ? Μάλλον
ο Νίτσε και δεν μου τηλεφώνησε. Παρ`όλα αυτά καμιά μαύρη σκέψη
δεν αφήνω  να με απειλήσει .Την αφήνω πάντα έξω ,εκεί που σου ζυγίζουν
το βάρος  των αποσκευών σου. Κάνεις βέβαια δεν μπαίνει  στη διαδικασία
να ζυγίσει και το βάρος των απωλειών σου. Γιατί μαντάμ μου το κάνετε
αυτό ? Φοβάστε μήπως λυγίσει το μηχάνημα? Μα τι άνθρωποι είναι αυτοί
οι αεροδρομικοί. Εκείνο βέβαια  που υψώνει το φόβο μου ως το τέρμα

------
της αντοχής μου ,είναι η ώρα που περνάς από τον έλεγχο: το βλεπα πάντα
στις ταινίες  και το ζωγράφιζα νοερά  με τα πιο μελανά χρώματα ,αλλά
όταν  το αντίκρισα (την μια και μοναδική φορά που ταξίδεψα) ξέχασα
όλα τα χρώματα  κι εμφανίστηκε μπροστά μου το μαύρο .Μαύρο κι
αραχνο σκοτάδι με τύλιξε ,και μαζί μ`αυτό διάφοροι ψευδοευγεναστατοι
λιμοκοντόροι που απαιτούσαν  να σηκώσω χέρια ψηλά. Σαν τονΧατζηγιάννη

ένα πράγμα ,αλλά στο πιο λυπητερό. Και γω ο αντάρτης υπάκουσα. Μετά





βέβαια  ήταν όλα διαφορετικά ,αφού πέρασα με μεγάλη επιτυχία την πύλη
της κολάσεως ,κι αφού δεν βρέθηκε επάνω μου καμιά σεβαστή ποσότητα
κοκαΐνης ,μπορούσα πλέον να απολαύσω το ταξίδι μου ανεμπόδιστα. Θα
μπορούσε βέβαια να μην  γίνει τίποτα από όλα αυτά ,και να μπω σαν κύριος
στην επιβίβαση. Αλλά οι άνθρωποι είναι καχύποπτοι . Δεν τους έπεισε φαίνεται
το υπόλευκο του δέρματος μου. Η ρομαντική μου φύση . Τα 55678899 βιβλία

που έχω διαβάσει. Ήθελαν διαπιστευτήρια  τα κτήνη . Αλλά εγώ σαν μεγαλόψυχη
ύπαρξη  τους συγχωρεσα ,και στην πρώτη γουλιά κόκκινου κρασιού που μου προσφέρθηκε
τα κάνα όλα στάχτη κι αφέθηκα στη μυσταγωγία του ταξιδιού. Θα μου πεις:σιγά το πράγμα.
Εντάξει,πέστο .Έτσι κι αλλιώς ότι κι αν πεις  δίκιο θα έχεις.


Η βράβευση της Μέριλ  με ενθουσίασε. Περίμενα καρτερικά μέχρι της 7  το πρωί
για να την δω να σηκώνει το χρυσό αγαλματίδιο.Το σήκωσε  το ανερμάτιστο και
μαζί μ`αυτό  την διάθεσή μου .Εκείνο που με κάνει λιώμα στη Μέριλ είναι το γέλιο της:
γέλιο  πλουμιστό ,γάργαρο ,και μέσα απ`αυτό διακρίνεις μικρά-μικρά  σημαδάκια
αταβιστικής πικρίας.Στα σίγουρα γελάει καλύτερα  αυτός που ξέρει να περιμένει.
Έχω ποντάρει  κι εγώ πολλά στην υπομονή μου. Αν είναι να με διαψεύσει ,ας έχει
τουλάχιστον  για μουσική υπόκρουση  το  γέλιο της  Μέριλ. Θα το δεχτώ ασμένως.

9 σχόλια:

ροδάκινο είπε...

Αχ μεσιέ Takis. Merci.

serenata είπε...

Πολύ ωραίο:)
Να γράφεις πιο συχνά!!

Χαμένο Επεισόδιο είπε...

Μας λείψατε. :-)

kihli είπε...

μα ναι


όχι να παρακαλάμε για ποστ ;)

Μανος είπε...

Nice, nice, nice!

(+1 για το γέλιο της Μέριλ)

Αυτή ή Αυτός; Vo2 είπε...

Είμαι πραγματικά εδώ; Είμαι πραγματικά εδώ!
Επέστρεψα; Επέστρεψα!

Πολυαγαπημένε μου Τάκις! Τι μου κάνεις; Να συστήθω; Παλιά ήμουν η Αυτή. Δεν ξέρω αν θυμάσαι.. Τώρα είμαι η Αυτή σε πιο αναβαθμισμένη version.

Πόσο μου έλειψαν οι αναρτήσεις σου; Και όχι μόνο βέβαια.. Είσαι καλά;
Το καλό είναι που δε σε ξεβράκωσαν γιατί το εσώρουχο σου έτυχε να έχει πάνω μία μεταλλική μαλακία. Εκεί να δεις άγχος και μαυρίλα τριγύρω..

Είμαι πολυ χαρούμενη που κάνω ξανά σχόλια..
Σε φιλώ, εδώ Αυτή!

Ginger είπε...

θαυμάσιος και σπάνιος όπως διαπιστώνω. Αλήθεια η χαριτωμένη-μελαγχολική πως χάθηκε έτσι απ'τη ζωή σου? Μου κέντρισε την περιέργια η αναφορά σε σένα απ'αυτόν τον άσωτο άντρα και ήλθα να διαπιτσώσω "ιδιοις ομμασι" του λόγου του το αληθές. Η περιέργιά μου ανταμοίφθηκε βασιλικά. Καλώς σε βρήκα λοιπόν υπέροχέ μου Σπάνιε.

Sweet truth! είπε...

Μην αφήσεις κανέναν να σου αλλάξει τη διάθεση! Κυρίως να σου μεταδώσει τη μελαγχολία του!! Και όσο για κείνους που δεν πιστεύουν σε σένα ΔΙΑΨΕΥΣΕ ΤΟΥΣ!! να είσαι πάντα ο εαυτός σου!!
Εγώ τουλάχιστον αυτό βλέπω και μ'αρέσει!!
Μη λείπεις τόσο!!

Φιλί

Takis X είπε...

Καμιά φορά σταματω την εμφυτη τεμπελια μου ,κι επιβιβαζομαι ξανά. Οταν σας βρίσκω χαίρομαι . Πολυ. Να είστε καλά.